Over schrijven en signeren.

Vandaag was een mooie dag. Het begon met een paar uur schrijven. Ik zat snel in de flow, dus die uren waren zo voorbij. Hoewel ik mijzelf voor had genomen om aan het laatste hoofdstuk* te beginnen, wijk ik toch telkens weer af naar losse draadjes die in de rest van het boek aan elkaar geknoopt moeten worden. 

Dus hop ik van het laatste hoofdstuk weer terug ergens in het boek. Zo werk ik nu eenmaal. Het maakt voor het eind niet veel uit, want dat staat toch al vast. Maar voor mij is het een hulpmiddel om ‘scherp’ en trouw te blijven aan mijn verhaal. Want het moet gewoon kloppen, van begin tot het einde.

Tijdens zo’n schrijfuurtje afgelopen week, bedacht ik me plotseling dat er erg interessante personages in het verhaal zijn die eigenlijk een grotere diepgang verdienen, maar waarvoor eigenlijk geen plaats is in het boek. Omdat het nu eenmaal vanuit het perspectief van Abby Ryan is geschreven. Ik heb zelf een hele geschiedenis bedacht en opgeschreven voor alle personages, maar daarvan kan ik maar een klein gedeelte gebruiken in het boek. Zou het niet mooi zijn, dacht ik van de week, dat die personages ook ruimte krijgen om hun verhaal te vertellen? En daar ga ik alweer, mijn fantasie slaat los… Ik moet mijzelf dan echt tot de orde roepen, want na dit boek heb ik nog drie andere ideeën op de plank liggen die al deels uitgewerkt zijn. Toch laat het me niet los. Dus wie weet.

Daarnaast heb ik een aantal vragen gekregen of het boek Leven uit een Koffer nog eens uitgegeven gaat worden. Hoewel ik het boek in 2005 al uitgebracht heb bij een POD publisher, trekt het idee van een jaar rondreizen met openbaar vervoer en het idee erachter mensen toch aan. Nu wil het geval dat ik al begonnen ben met het herschrijven van het reisverhaal; wat uitgebreider ingaan op bepaalde items, en meer aantekeningen erin verwerken. Nu was het de bedoeling dat ik het voor mijzelf nog eenmaal wilde maken. Je kunt immers ook een boek op POD basis laten drukken. Je kunt dan één boek laten maken. Ach, wie weet komt het er toch nog eens van.

signeren2Ten slotte, heb ik vandaag een boek gesigneerd. Ik had de belofte via Facebook gedaan. En vandaag heb ik die belofte ingelost.
Het was leuk om met een lezer te bespreken wat haar aantrekt in een boek, wanneer zij leest en wat. Ik ben benieuwd naar haar reactie als ze het boek uit heeft.

Dat zij uit het dorp komt waar ik geboren ben, maakt het nog specialer voor mij. Maar, dat maakt het voor haar ook lastiger zei zij; om het boek los te zien van mij als persoon. Niet te denken dat ik de hoofdpersoon ben, maar dat Abby Ryan een fictief persoon is. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of ze toch iets van mij in Abby herkend. Want ik heb vaker gehoord dat personages toch trekjes van de schrijver vertonen. Dat kan ik me wel voorstellen, omdat je ook wel uit je eigen ervaring put.

Al met al, een hele mooie dag.

 

*laatste hoofdstuk van het vervolg van Het Atria Project.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s