Moordtocht: Wilma Wuite

Waar ken ik Wilma van?

De eerste keer dat ik een boek van Wilma zag; ‘Geschopt’, was op de website van Brave new Books. Geschopt was haar debuut en ik ben haar gaan volgen via haar Facebook pagina. Ik weet natuurlijk als geen ander hoe lastig het is om in de schijnwerpers te komen staan als beginnend auteur, de concurrentie is heftig en iedereen kan tegenwoordig via een self-publishing platvorm een boek uitbrengen.

Maar Wilma trok mijn aandacht, omdat ze serieus werk maakte van het schrijven en haar volgers op Facebook ook geregeld meenam in de voortgang van haar boek. Dat zie ik bij bekende auteurs te weinig. Daarom lijkt het gemakkelijk om een boek te schrijven, maar als je er serieus mee bezig bent, dan komt er heel wat bij kijken. Ik kende het werk van Wilma niet, maar de cover en de flaptekst spraken mij aan.

Het boek is uit. En zoals beloofd hieronder mijn review.

In het begin (ruwweg tot de helft) werd ik meegenomen in wat ik de opbouwende fase van het boek vond. Ik leerde de personages keMoordtochtnnen; wie zij zijn, wat zij doen en waar het verhaal zich afspeelt. De personages zijn goed omschreven, ik kon me een goed beeld van hen vormen.

Er had wat mij betreft wat meer vaart in de eerste helft van het boek mogen zitten. Soms leidde de details (of het achtergrondverhaal) een beetje af van het ‘echte’ verhaal. Maar dat wordt in de tweede helft van het boek meer dan goed gemaakt. Ik heb het boek vanaf de tweede helft dan ook in één keer uitgelezen. De vaart en spanning komen er goed in. De diverse verhaallijnen worden nog duidelijker neergezet, er gebeurde van alles; vooral niet voorspelbare dingen. Uiteindelijk komt alles samen in de ‘dit-had-ik-niet-verwacht’ finale van het boek.

Het verhaal is geschreven vanuit verschillende personages: point of view. Afhankelijk van hoeveel het personage op dat moment ‘te vertellen’ had, is ook de lengte van het hoofdstuk. Ik vond dat erg prettig lezen.

Ik kan Moordtocht van harte aanbevelen!

Flaptekst: 

Diffuus licht gleed door de dunne gordijnen de kamer binnen toen ik voorzichtig tussen mijn wimpers doorkeek. ‘Goedemorgen schoonheid,’hoorde ik een stem naast me. Ik schoot overeind. Wayne Turner. Hij lag naast me in bed. Ik was in een vreemd stadje, had in een vreemde kroeg teveel gedronken en had me door een vreemde man naar mijn hotel laten brengen. En daar was het niet bij gebleven. Het was ochtend en die vreemde man was er nog steeds. Paniek maakte zich van me meester.

Moordtocht, een vlucht, die begint als een reis naar het onbekende, wordt al snel een ware beproeving waarin bedreiging, ontvoering en zelfs moord niet geschuwd wordt.

Wilma Wuite (1960, wilmawuite.nl) werd met haar debuut ‘Geschopt’ genomineerd voor de Brave New Books prijs 2014. Een gedeelde tweede plaats was het resultaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s