En dan heb je ineens een cover-déjà vu.

Er zijn enorm veel boeken geschreven. Het ontwerpen van een cover voor je boek is naast het bedenken en schrijven van het verhaal nog wel het lastigste. Met welk beeld wil je de toekomstige lezer over de streep trekken om je boek vast te pakken, om te draaien en de flaptekst te lezen?

Zelf heb ik menig uurtje achter de laptop gezeten. Op zoek naar het ‘perfecte’ beeld dat bij het verhaal hoort. En eindelijk heb ik het dan gevonden; tussen duizenden beelden van een stockfoto databank. Een stockfoto databank is eigenlijk een verzameling foto’s die je tegen betaling kunt downloaden. Je hebt dan levenslang de rechten om het beeld te gebruiken; maar… je hebt niet het alleenrecht. Ik wist dus dat het risico er was dat ik mijn gekochte coverfoto ergens tegen zou kunnen komen. Er zijn zoveel foto’s om uit te kiezen: hoe groot is die kans dan?

De eerste keer dat ik de foto van Het Atria Project op een ander boek zag, kreeg ik het Spaans benauwd! Totdat ik op internet rond speurde en zag dat ik echt niet de enige ben. Er is een blog (bookalikes – geniaal gevonden-) dat ze zelfs bij elkaar zoekt. Als je een tijdje zoekt, dan is het schering en inslag.

Is het nu luiheid van de uitgevers om gewoon een aantrekkelijke cover te kopiëren? Of is het toeval? Ik weet het niet. Misschien gaan ze er, net als ik, vanuit dat de kans minimaal is…
Het zijn niet alleen onbekende schrijvers die het overkomt, maar ook de gelauwerde. Kijk hieronder maar eens. Robert Galbraith is overigens het pseudoniem van JK Rowling!

schermafbeelding-2015-06-03-om-20-12-57 schermafbeelding-2015-06-03-om-20-14-24

En hoe zit het dan met mijn boeken? Tja, ook de covers van Het Atria Project en De vloek van Bedaron ben ik tegengekomen en het is echt even slikken hoor.

32620757-368-k270211 15350661_358870077808963_2405501176789841814_n9789022580271

Het boek van Frank Morin is een kort verhaal vóór zijn serie Facetakers. Overigens is hij razend populair in Amerika. Ik heb een aantal van zijn e-boeken gekocht, maar moet ze nog lezen. Het is een hele vriendelijke man. Hoe ik dat weet? Omdat ik contact met hem heb opgenomen toen ik zijn cover zag. We zijn het met elkaar eens dat het echt een heel erg mooie foto is.

De cover van Sarah J. Maas was een voorlopige uitvoering voor de Nederlandse herdruk (vertaling). Deze cover is het overigens niet geworden.

Ondanks dat de foto’s voor andere covers gebruikt zijn, ben ik enorm tevreden en trots op mijn covers. Ze passen goed bij het verhaal. Dat is het belangrijkste.

hap-en-vvb-2

2 gedachtes over “En dan heb je ineens een cover-déjà vu.

  1. Interessant. Liza Sips heeft in goede tijden gespeeld. Je zou ook kunnen denken dat het bewust is gedaan omdat het boek dan eerder opvalt in een boeken winkel.

    Maar ik heb het zelf nog nooit meegemaakt in een winkel dat ze dezelfde cover foto hebben.
    Maar het blijft een vreemd idee.

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Zondagmiddag update | Ursula Visser

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.