Voortgang proefdruk De vloek van Bedaron: 2.0

Geen categorie, Nieuws

Vanaf vanmorgen bezig geweest met de correcties aan de cover en het binnenwerk van De vloek van Bedaron. De tweede proefdruk is nu besteld! Het wachten is weer begonnen…

Daarnaast is de digitale versie voor 40% ‘in vorm gegoten’. Ik gebruik het programma Sigil hiervoor. Bij het opmaken van een digitaal bestand komt best veel kijken. Handig is Sigil wel, want het programma geeft aan of er nog fouten in het bestand staan, die problemen kunnen opleveren bij het downloaden en lezen. Tot nu toe gaat het goed, want er is geen fout gevonden in de ‘computertaal’.

Nog even dus en dan mogen jullie ook de cover van De vloek van Bedaron zien. Misschien kan ik volgend weekend de publicatiedatum al bekend maken!

 

 

Nieuws: de redacteur is klaar!

Geen categorie, Nieuws

Goed nieuws! De redacteur is klaar met het redactiewerk voor De vloek van Bedaron. Nu is het aan mij om de op- en aanmerkingen te verwerken.

Goed fout

Ai, ai! Het is nooit leuk om al die opmerkingen te zien bij de ontvangst van je manuscript dat ‘af’ is. Het maakt geen verschil of je nu op nummer 1 van de bestsellerlijst staat of niet; je manuscript is het product van uren werk.

Concentratie, ploeteren, twijfelen, veranderen, schrappen en herstellen. Staren naar de muur, binnen zitten bij mooi weer omdat ik die passage, dat hoofdstuk af wil hebben; ten slotte heb ik extra verlof genomen om te schrijven. Een doel stellen en aanpassen. Conflicten creëren en weer oplossen. De druk voelen van presteren, in het gewone leven en mijn betaalde baan van 32 uur in de week. Al dat werk, al die energie en dan nog: rode strepen, rode strepen. RODE STREPEN!

Maar ik word steeds beter in het ontvangen van kritiek van de redacteur. Het is zijn vak om met een loep door mijn werk te pluizen. Om vraagtekens te stellen bij een zin of alinea. Daarvoor huur ik hem in en hij is echt een kei in zijn vak! Nadat het schaamrood van mijn kaken af is, omdat ik ‘simpele’ fouten over het hoofd heb gezien, haal ik diep adem en ga verder.

Leermomenten, dat zijn het. Ik word gewezen op mijn zwakke punten en mijn sterkere punten. Wat kan er beter? Wat MOET er beter? Wat is goed, en wat is goed fout?

Ademhalen en laten bezinken. Dan realiseer ik mij des te meer dat de redactie iedere euro meer dan waard is. Nog even een paar dagen afstand nemen van mijn werk, voor een frisse blik. En dan:

Work in progress!

Zaterdagmiddag update

Nieuws

In deze update bespreek ik het boek dat ik onlangs gelezen heb, de cover van De vloek van Bedaron en heb ik nieuws over John Water.

De cover van Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children, van Ransom Riggs was de impuls om het boek te kopen. Dat ook de binnenzijde van het boek ongewoon was, wist ik toen ik het online kocht, nog niet. Dat wonderbaarlijke binnenwerk zag ik pas toen ik het boek in handen had.

Het verhaal, dat door de vele foto’s die onderdeel uitmaken van het verhaal wel een extra aspect krijgt, is niet nieuw. Timeloops a la Groundhog day komen in meer boeken voor. Toch vond ik het een erg leuk verhaal. De personages zijn goed omschreven en je ziet het eiland, zijn bewoners en de gebouwen waar Jacob en zijn vader verblijven voor je. Ik heb de vervolgdelen direct gekocht, ik wil weten hoe het verder gaat! Binnenkort gaat de film in premiere!

Over covers gesproken. De cover van De vloek van Bedaron is af. Ik denk dat het heel anders is dan jullie zullen verwachten. De donkere mysterieuze cover van Het Atria Project tegenover een even mysterieuze, maar lichtere cover van De vloek van Bedaron. De inhoud van het boek moet nog even gefinetuned worden. Ik ben bezig met een ‘bonus’ hoofdstuk. Meer hierover later, als het zijn definitieve vorm heeft gekregen.

Ten slotte het nieuws over John Water. De 55.000 woorden zijn ruimschoots gepasseerd. Bij 60.000 woorden heb je een gemiddeld boek ‘af’. Ik wil van Johns verhaal een stand alone maken, geen serie dus. Maar het zal een dik boek worden. Dikker dan Het Atria Project of De vloek van Bedaron. En… het zal een boek in een boek uitvoering zijn. Daarmee bedoel ik, dat het verhaal van John Water drie delen heeft dat ik samenvoeg tot een geheel.En ik verklap alvast, dat niet alle delen vanuit John’s point of view geschreven zijn.

Ik wens jullie een fijn weekend!

Dinsdag update

Geen categorie, Nieuws

De digitale stilte is oorverdovend geweest afgelopen week. De oorzaak was en is eigenlijk nog steeds, een erg pijnlijke rug door een verkeerd opgetilde doos. Lang zitten gaat dus niet. Dat is lastig als je wilt schrijven.

Het zal je wellicht verbazen maar schrijvers zijn ook maar mensen.

Het voordeel is wel, dat ik tijd genoeg had om het werk van andere schrijvers te lezen. Zie hier het bewijs. Het boek Children of Time is bijna uit! Zeshonderd bladzijdes telt het boek, in kleine le20160816_144748tters. Een sciencefiction boek dat, naar mijn mening,  een heel ander licht werpt op spinnen. Ja, die hebben namelijk een hoofdrol in dit boek. En het zijn niet zomaar spinnen! Nog even het laatste stukje lezen en dan weet ik hoe het af loopt.

John Water heeft zich niets aangetrokken van mijn rug en heeft onder protest (hij eiste dat ik de op papier geschreven woorden ging tellen – duh- ) zijn verhaal verder uit de doeken gedaan. Ik zei de vorig keer al dat hij concurrentie had gekregen van een vrouwspersoon: zij heet Valerie Smid. Zij tettert ondertussen in mijn andere oor om ook gehoord te worden. Ze kan er niets aan doen, zij denkt dat zij de enige is die iets te vertellen heeft. Ze weet nog niets van John’s bestaan. Oh! Heb ik daar nu een spoiler verklapt?

Goed, ik duik weer in het papier. Tot de volgende keer. Met gezonden pijnloze rug hoop ik.

 

Zaterdagavond update.

Nieuws, publicaties

Gisteren schreef ik in een korte blog dat juni in een razend tempo voorbij is gevlogen. De tijd lijkt wel steeds sneller te gaan. Mijn tijd verdeel ik zo goed mogelijk; partner, mijn baan, schrijven, lezen, promotionele activiteiten, blog. Soms kan ik niet alles even veel aandacht geven. Er gaat nu eenmaal niet meer dan vierentwintig uur in een dag. En ik zorg ervoor dat ik ook genoeg tijd heb om te ontspannen. Want dat zijn de momenten waarop ik me op kan laden. De beste mani20160702_110857er om mijn hoofd op ‘uit’ te zetten is te wandelen. Zul je net zien dat juist dan de meest geniale ideeën in mijn hoofd komen.

English readers.
Ik heb een paar items toegevoegd voor mijn Engelse volgers op Facebook die hier, op mijn wordpress blog, ook vaak een kijkje nemen. Tot nu toe waren er slechts een paar verhalen beschikbaar voor hen (die ze niet hoefden te vertalen). Nu heb ik informatie over Abby Ryan en John Water toegevoegd.

Over John gesproken…
De oplettende lezer heeft al gezien dat een eerste opzetje van de flaptekst/ het plot geplaatst is onder John says… Ik ga er in de loop der tijd vast nog aan sleutelen. Maar hier is ‘ie dan:

Vanaf het moment dat John Water geboren is, weet hij dat hij anders is. Hij is ouder dan zijn lichaam doet vermoeden. Al gauw blijkt dat degene die met zijn leven speelde dit met opzet heeft gedaan. Hij heeft twee opties: doorgaan met zijn leven zoals hij dat nu doet, of op zoek gaan naar zijn oorsprong. Wat dat ook mag zijn. 

Wat moet hij doen, als zijn keuze niet voldoet aan zijn verwachting? Kan hij terug naar het leven en de persoon die hij was? Of blijft hij wie hij werkelijk is? En…is er wel een verschil? Er is maar één persoon die hem kan helpen. Maar dat wat John vraagt, gaat in tegen alles waar deze persoon in geloofd.

Ondertussen is John’s verhaal gevorderd tot 38.406 woorden. Het gaat minder snel dan in het begin, omdat ik de hoofdlijnen nu vast heb gelegd. Nu begint het uitwerken ervan. Dat vergt meer tijd. De details komen in beeld, de scenes worden uitgediept en de personages krijgen nog meer een eigen ‘stem’. Het verhaal begint nu echt tot leven te komen!

Het Atria Project.
Vandaag ko20160702_154828n ik weer een lezer blij maken met een gesigneerd exemplaar van Het Atria Project. Helaas kon zij niet bij de boekpresentatie zijn, dus ging ik naar haar. Ik vind het telkens weer bijzonder om een boek te mogen signeren. En helemaal om een lezer te spreken. Wat hen aantrekt in een verhaal, de kaft. Iedere keer is het weer spannend om te horen wat ze van Het Atria Project vinden.

Ik ben dankbaar voor iedere lezer en ben erg blij dat het boek zo goed ontvangen wordt.