Kille kerst met John Water

Heerlijk opwarmen met een kop chocolademelk, de gele gloed van duizenden lampjes in de boom. Dingen die wij normaal vinden. Maar voor John Water is het anders. Voor hem is alles anders… met dit kerstverhaal krijg je een blik in zijn korte kindertijd.

Lees hier: kerst met John Water2019

John is het hoofdpersonage uit Evolutie.

Cover eboek Evolutie

Met dank aan Ninja Paap-Luijten voor de redactie 🙂

Over boekomslagen en de evolutie van een verhaal.

Als lezer is een boekomslag je eerste kennismaking met een boek. Het wekt je interesse… of niet.

Als schrijver breek ik mijn hoofd iedere keer over hoe de boekomslag het beste bij het verhaal past. Wat ik vaak doe als ik in een boekenwinkel kom, is rondkijken. Ik zoek mijn genre uit en kijk wat er op dat moment actueel is, en ik ben niet de enige. Als je je afvraagt waarom een boek zoveel verschillende omslagen heeft, dan is het antwoord dat de omslagen met de trends meegaan. Een boekomslag dat twee jaar geleden helemaal hot was, is nu not (zoek eens op It van Stephen King).
Vaak gebruiken auteurs en uitgeverijen dit moment ook om (indien nodig) nog wat schoonheidsfoutjes uit het boek te halen.

Momenteel ontwerp ik de boekomslag van Origins, Blood Rivals en Blood Magic.

e-book cover

Het is ontzettend leuk om te doen, maar dus wel trendgevoelig. De eerste boekomslag die ik maakte van Origins is alweer van een tijd terug, en ik vind deze (zie hiernaast) nu niet meer passen bij het verhaal. Daarnaast is de titel ook gewijzigd.

Eigenlijk heeft het verhaal een hele evolutie doorgemaakt. Het begon in het Nederlands als een kort verhaal (gepubliceerd in LEES! editie 1).
Na de publicatie groeide het verhaal echter voort in mijn hoofd. Ik moest er iets mee doen en dacht dat het een mooie novelle zou kunnen worden van 20.000 woorden. Nadat ik dat [20.000 woorden] exemplaar had laten lezen aan een proeflezer en deze opmerkte dat het verhaal hier en daar nog wel wat uitgebreider kon, was ik het meer dan eens met de proeflezer. Het verhaal, met wetenschapper Yana Paisley in een grote rol, liet zich niet in een voorgeschreven aantal woorden stoppen.

Ik pakte het eerste hoofdstuk en gooide het weg, herschreef het en dat was het keerpunt voor het hele verhaal. Een personage dat riep om meer aandacht, kreeg een grotere rol. Daarnaast herschreef ik het vanuit meerdere personages en hun gezichtspunten (POV), het bracht dynamiek in het verhaal en het werd meer dan twee keer zo lang.

Is het beter? Ik ben van mening dat het sterk is verbeterd. Of het een goed verhaal is? Ja, dat vind ik wel. Uiteindelijk zijn het de lezers die hun eigen mening gaan vormen over het boek. Of de invalshoek die ik heb gekozen bevalt, en of zij het spannend en intrigerend genoeg vinden. Want ook al is het uitgebreider geworden, het laat nog steeds wat aan de verbeelding van de lezer over. Ik houd ervan om niet alle vragen te beantwoorden, om de lezer zelf een voorstelling te laten maken van de voortgang van een ‘verhaallijn’, en zich af te vragen hoe iets kan en waarom iets werkt zoals het werkt.

Momenteel ben ik met de laatste herschrijfronde bezig voordat het wederom naar de editor gaat. Origins is in het Engels geschreven en ik hoop het in 2019 zowel in het Engels als het Nederlands uit te brengen.

Tijd…

Met schrijven verlies ik mijzelf in een andere wereld, creëer ik plaatsen en ontmoet ik de personen die in mijn hoofd leven. Ze komen tot leven. Bij het ene personage gebeurt dat tot leven komen beter dan bij een andere, maar eenmaal opgeschreven, bestaan ze ook in “de echte wereld”.

Een van de nieuwe karakters die ontsnapt is uit mijn hoofd dit jaar is Yana. In de verzamelbundel van Lees!, is een kort verhaal verschenen over haar. Het was moeilijk om dat binnen de gestelde 4000 woorden (10 pagina’s) te doen. Ondoenlijk eigenlijk, want gaandeweg het opschrijven van Yana’s introductie, bouwde haar wereld en haar verhaal zich op in mijn hoofd. Ze wrong zich in allerlei bochten om voorrang te krijgen op de andere manuscripten. Ze duwde John Water aan de kant, zuchtte diep toen The Dragon Queen voorrang kreeg en haalde opgelucht adem toen ze eindelijk tot me doordrong.

“Hey I’m here! Listen to me, you need to hear my story.”

Ja, Yana spreekt in het Engels tegen mij. Hoe vreemd dat misschien ook klinkt. Vanaf het moment dat Yana mijn aandacht had, ging ze niet meer weg uit mijn hoofd. Ze zit er nog steeds, maar nu ik begonnen ben haar verhaal op te schrijven, wandelt ze minder irritant door mijn dromen. Eerst dacht ik: dit wordt een kort verhaal van 30 pagina’s, ik had niet gerekend op de woordenstroom van deze dame. Ondertussen ben ik de 74 pagina’s gepasseerd. Het korte verhaal uit de verzamelbundel is geïntegreerd in deze versie, maar aangepast op sommige punten.

Waar het heen gaat weet ik niet, maar Yana neemt mij mee op haar spannende reis, maakt me wegwijs in de wereld van Transporters (nee, die is niet hetzelfde als die machines die zichzelf veranderen van een robot in een auto) en haalt me uit mijn comfortzone. Engels schrijven is een uitdaging. Grammaticaal gezien lijkt het gemakkelijker dan Nederlands en je kunt je veel mooier uitdrukken omdat er in de Engelse taal meer woorden zijn die je kunt gebruiken om iets uit te drukken, of beter gezegd: levendiger, fantasierijker, bloemiger. Maar, de valkuil van Amerikaans Engels, Australisch Engels en UK Engels ligt op de loer. Want ook al schrijf je Engels, sommige woorden schrijf je anders, of hebben een iets andere betekenis.

Color (Amerikaans Engels) en colour (Commonwealth Engels) bijvoorbeeld. Je hoort het niet, maar als je het verkeerd schrijft, dan wordt het gezien als fout. Om het nog lastiger te maken; soms wordt een woord heel anders genoemd! Kijk hier voor voorbeelden. Ik heb daarom een Engelse editor (redacteur) ingehuurd om dit soort fouten uit mijn manuscript te halen. Helen leest, corrigeert, leest, corrigeert en geeft tips. Ondertussen wordt mijn woordenschat steeds groter.

Als Transporter eenmaal af is, vertaal ik het manuscript in het Nederlands. Dat klinkt best gek, hè? Wanneer Transporter uitgebracht wordt? Ik hoop dit jaar nog, maar de tijd zal het leren!

 

Nieuws: de redacteur is klaar!

Goed nieuws! De redacteur is klaar met het redactiewerk voor De vloek van Bedaron. Nu is het aan mij om de op- en aanmerkingen te verwerken.

Goed fout

Ai, ai! Het is nooit leuk om al die opmerkingen te zien bij de ontvangst van je manuscript dat ‘af’ is. Het maakt geen verschil of je nu op nummer 1 van de bestsellerlijst staat of niet; je manuscript is het product van uren werk.

Concentratie, ploeteren, twijfelen, veranderen, schrappen en herstellen. Staren naar de muur, binnen zitten bij mooi weer omdat ik die passage, dat hoofdstuk af wil hebben; ten slotte heb ik extra verlof genomen om te schrijven. Een doel stellen en aanpassen. Conflicten creëren en weer oplossen. De druk voelen van presteren, in het gewone leven en mijn betaalde baan van 32 uur in de week. Al dat werk, al die energie en dan nog: rode strepen, rode strepen. RODE STREPEN!

Maar ik word steeds beter in het ontvangen van kritiek van de redacteur. Het is zijn vak om met een loep door mijn werk te pluizen. Om vraagtekens te stellen bij een zin of alinea. Daarvoor huur ik hem in en hij is echt een kei in zijn vak! Nadat het schaamrood van mijn kaken af is, omdat ik ‘simpele’ fouten over het hoofd heb gezien, haal ik diep adem en ga verder.

Leermomenten, dat zijn het. Ik word gewezen op mijn zwakke punten en mijn sterkere punten. Wat kan er beter? Wat MOET er beter? Wat is goed, en wat is goed fout?

Ademhalen en laten bezinken. Dan realiseer ik mij des te meer dat de redactie iedere euro meer dan waard is. Nog even een paar dagen afstand nemen van mijn werk, voor een frisse blik. En dan:

Work in progress!

Dinsdag update

De digitale stilte is oorverdovend geweest afgelopen week. De oorzaak was en is eigenlijk nog steeds, een erg pijnlijke rug door een verkeerd opgetilde doos. Lang zitten gaat dus niet. Dat is lastig als je wilt schrijven.

Het zal je wellicht verbazen maar schrijvers zijn ook maar mensen.

Het voordeel is wel, dat ik tijd genoeg had om het werk van andere schrijvers te lezen. Zie hier het bewijs. Het boek Children of Time is bijna uit! Zeshonderd bladzijdes telt het boek, in kleine le20160816_144748tters. Een sciencefiction boek dat, naar mijn mening,  een heel ander licht werpt op spinnen. Ja, die hebben namelijk een hoofdrol in dit boek. En het zijn niet zomaar spinnen! Nog even het laatste stukje lezen en dan weet ik hoe het af loopt.

John Water heeft zich niets aangetrokken van mijn rug en heeft onder protest (hij eiste dat ik de op papier geschreven woorden ging tellen – duh- ) zijn verhaal verder uit de doeken gedaan. Ik zei de vorig keer al dat hij concurrentie had gekregen van een vrouwspersoon: zij heet Valerie Smid. Zij tettert ondertussen in mijn andere oor om ook gehoord te worden. Ze kan er niets aan doen, zij denkt dat zij de enige is die iets te vertellen heeft. Ze weet nog niets van John’s bestaan. Oh! Heb ik daar nu een spoiler verklapt?

Goed, ik duik weer in het papier. Tot de volgende keer. Met gezonden pijnloze rug hoop ik.

 

Vrijdag update

Half Nederland is op vakantie. En Het Atria Project is door velen meegenomen over de grens: België, Frankrijk, Kreta…

Een tijdje geleden schreef ik in mijn blog dat ik recensie exemplaren verstuurd heb van Het Atria Project. De recensenten ontvangen gratis het boek, in ruil voor een recensie. Ik heb bij de selectie van de mensen niet gekeken welk genre ze normaal gesproken lezen. Dat kan een risico zijn als het genre waarin ik schrijf hen helemaal niet ligt, maar het kan je ook op een andere manier naar je boek leren kijken. Je doelgroep beter bepalen en een eerlijk beeld geven wat mensen van je boek vinden en waarom ze het erg mooi of juist minder vinden.

Celine, van Portable Magic, heeft onlangs een recensie-exemplaar gelezen en eerlijk haar mening gedeeld over wat zij van Het Atria Project vond. Haar recensie heb ik ‘herblogd’ op mijn wordpress. Meer recensies en reviews lees je hier.

Het tweede en laatste deel van het verhaal van Abby Ryan is door alle proeflezers, gelezen. De op- en aanmerkingen heb ik verwerkt. De vloek van Bedaron telt nu 95.787 woorden (inclusief dankwoord). Een kleine 4.000 woorden minder dan Het Atria Project.
Mijn agenda is nogal vol geweest en ook de komende tijd moet ik in spagaat om het schrijven, corrigeren, coverontwerpen te delen met ‘het gewone’ leven. Doordat ik mijn aandacht moet verdelen, lijkt het misschien alsof er niets gebeurt, maar achter de schermen ben ik druk bezig om de cover af te maken en de puntjes op de I te zetten.

Daarnaast heb ik gespeeld met de gedachte om in het einde van het boek extra informatie toe te voegen over de achtergrond van Abby Ryan. De afweging is: voegt het iets toe, is het leuk voor de lezer?  Of moet je sommige dingen laten zoals het is. Ik kan natuurlijk ook kiezen om een gratis bijlage downloadbaar te maken voor de lezers. Ik ben er nog niet uit.

Ondertussen is het verhaal van John Water een nieuwe fase in gegaan. Als vingers spreidt de verhaallijn zich uit: alsmaar verder en dieper in de wereld van John. En hij mag dan wel de ‘leading man’ van het verhaal zijn, hij krijgt geduchte concurrentie van een dame. 49342Dat had hij niet zien aankomen, kan ik je zeggen. Alsof hij zijn handen al niet vol genoeg heeft aan zijn eigen leven!

Hiernaast de actuele status van het aantal woorden.

Ten slotte wens ik iedereen die vakantie heeft of krijgt een fijne tijd. 

ERROR

Geweldig schrijfweer. Mijn laptop doet het weer fatsoenlijk en nu de tropische hitte verdwenen is, smelten mijn vingers ook niet meer aan het toetsenbord vast. John’s verhaal is alweer verder gevorderd, al moet ik sommige aantekeningen die ik op papier genoteerd heb nog wel verwerken. Papier telt geen woorden, dus hoeveel er dat zijn weet ik niet. En ik moet eerlijk bekennen dat ik met dat warme weer weinig aan schrijven toe kom. Het is alsof mijn hersens na een dag op het werk zoiets hebben van; ‘bekijk het maar, ik heb geen zin meer’. Er staat nog net geen ERROR op mijn kokende voorhoofd.

De vloek van Bedaron is terug van de meeste proeflezers. Ik ben nog in afwachting van één reactie. Als die van haar terug is, verschuift mijn focus van John Water naar De vloek van Bedaron. Want de cover moet (af) gemaakt worden, het verhaal moet opgepoetst, gladgestreken en opgedirkt worden voordat het klaar is voor publicatie.

Ga je nog op vakantie? Neem dan het E-book van Het Atria Project mee. Je kunt hem online altijd nog kopen als je op je vakantieadres bent aangekomen.

Vrijdag update

En toen was het alweer vrijdag. De week is werkelijk voorbij gevlogen.

John Water:

Gisteren had ik een schrijfdag. Om acht uur smorgens zat ik klaar achter mijn laptop en begon met schrijven, schrappen en schrijven. Uiteindelijk ben ik op de volgende hoeveelheid woorden uitgekomen: 42.170.

Iets meer dan 2.100 woorden erbij sinds vorige week. Dat is netjes, want na vier uurtjes wilde het niet meer zo vlot. Dan weet ik dat ik beter iets anders kan gaan doen. De ene keer gaat het gewoon beterJohn 42170 dan de andere keer.

 

 

 

 

 

Lezen: Moordtocht.

Ik ben begonnen in het boek Moordtocht van Wilma Wuite. Vanmorgen stond de teller op pagina 158. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. Als ik het uit heb, zal ik een review plaatsen.Moordtocht

 

Het Atria Project: reviews en recensie -exemplaren.

Afgelopen week heb ik iemand gesproken die mijn boek op vakantie mee had genomen. Hij zei tegen me dat het boek ‘leest als een speer.’ Dat is altijd leuk om te horen. Daarnaast vond hij het boek goed geschreven, maar toch irriteerde hij zich soms een beetje aan Abby. Hij zei dat hij haar het liefst een keer onder de kont had geschopt.
Niet iedere hoofdpersoon in een boek, is een held. Maar, Abby groeit in het verhaal. Hij kijkt in ieder geval al uit naar deel twee.

Ik heb een aantal bloggers en recensenten een recensie-exemplaar gezonden. Daarbij heb ik niet gekeken naar het genre waarin ze normaal een boek lezen. Als men buiten hun comfortzone leest, ben ik benieuwd wat ze van Het Atria Project vinden. Zodra er een review is, zal ik deze plaatsen. Of het nu 1 ster of 5 sterren zijn. Alle onderbouwde kritieken zijn welkom, het maakt me alleen maar beter.

 

Zaterdagavond update.

Gisteren schreef ik in een korte blog dat juni in een razend tempo voorbij is gevlogen. De tijd lijkt wel steeds sneller te gaan. Mijn tijd verdeel ik zo goed mogelijk; partner, mijn baan, schrijven, lezen, promotionele activiteiten, blog. Soms kan ik niet alles even veel aandacht geven. Er gaat nu eenmaal niet meer dan vierentwintig uur in een dag. En ik zorg ervoor dat ik ook genoeg tijd heb om te ontspannen. Want dat zijn de momenten waarop ik me op kan laden. De beste mani20160702_110857er om mijn hoofd op ‘uit’ te zetten is te wandelen. Zul je net zien dat juist dan de meest geniale ideeën in mijn hoofd komen.

English readers.
Ik heb een paar items toegevoegd voor mijn Engelse volgers op Facebook die hier, op mijn wordpress blog, ook vaak een kijkje nemen. Tot nu toe waren er slechts een paar verhalen beschikbaar voor hen (die ze niet hoefden te vertalen). Nu heb ik informatie over Abby Ryan en John Water toegevoegd.

Over John gesproken…
De oplettende lezer heeft al gezien dat een eerste opzetje van de flaptekst/ het plot geplaatst is onder John says… Ik ga er in de loop der tijd vast nog aan sleutelen. Maar hier is ‘ie dan:

Vanaf het moment dat John Water geboren is, weet hij dat hij anders is. Hij is ouder dan zijn lichaam doet vermoeden. Al gauw blijkt dat degene die met zijn leven speelde dit met opzet heeft gedaan. Hij heeft twee opties: doorgaan met zijn leven zoals hij dat nu doet, of op zoek gaan naar zijn oorsprong. Wat dat ook mag zijn. 

Wat moet hij doen, als zijn keuze niet voldoet aan zijn verwachting? Kan hij terug naar het leven en de persoon die hij was? Of blijft hij wie hij werkelijk is? En…is er wel een verschil? Er is maar één persoon die hem kan helpen. Maar dat wat John vraagt, gaat in tegen alles waar deze persoon in geloofd.

Ondertussen is John’s verhaal gevorderd tot 38.406 woorden. Het gaat minder snel dan in het begin, omdat ik de hoofdlijnen nu vast heb gelegd. Nu begint het uitwerken ervan. Dat vergt meer tijd. De details komen in beeld, de scenes worden uitgediept en de personages krijgen nog meer een eigen ‘stem’. Het verhaal begint nu echt tot leven te komen!

Het Atria Project.
Vandaag ko20160702_154828n ik weer een lezer blij maken met een gesigneerd exemplaar van Het Atria Project. Helaas kon zij niet bij de boekpresentatie zijn, dus ging ik naar haar. Ik vind het telkens weer bijzonder om een boek te mogen signeren. En helemaal om een lezer te spreken. Wat hen aantrekt in een verhaal, de kaft. Iedere keer is het weer spannend om te horen wat ze van Het Atria Project vinden.

Ik ben dankbaar voor iedere lezer en ben erg blij dat het boek zo goed ontvangen wordt.

De zomer is er: leestips!

De vakantie komt er weer aan. De meeste mensen nemen wel een boek of twee mee op vakantie. Heerlijk tijd voor jezelf, je gezin. Ze je jezelf al zitten in de schaduw van een boom, op je terrasje met een glas water, wijn en olijven?

In de media wordt veel aandacht gegeven aan boeken die zijn geschreven door bekende buitenlandse, Nederlandse en Vlaamse schrijvers. Dat kan anders!

Ik daag je uit om eens een boek te kopen van een nog niet zo heel erg bekende Nederlandse of Vlaamse schrijver. Laat je verrassen!

Hieronder heb ik drie tips voor je in verschillende categorieën. Auteurs die één of meer boeken op hun naam hebben staan.


THRILLER:

Wilma Wuite: Moordtocht.

Diffuus licht gleed door de dunne gordijnen de kamer binnen toen ik voorzichtig tussen mijn wimpers doorkeek. ‘Goedemorgen schoonheid,’hoorde ik een stem naast me. Ik schoot overeind. Wayne Turner. Hij lag naast me in bed. Ik was in een vreemd stadje, had in een vreemde kroeg teveel gedronken en had me door een vreemde man naar mijn hotel laten brengen. EMoordtochtn daar was het niet bij gebleven. Het was ochtend en die vreemde man was er nog steeds. Paniek maakte zich van me meester. Moordtocht, een vlucht, die begint als een reis naar het onbekende, wordt al snel een ware beproeving waarin bedreiging, ontvoering en zelfs moord niet geschuwd wordt.

Wilma Wuite (1960, wilmawuite.nl) werd met haar debuut ‘Geschopt’ genomineerd voor de Brave New Books prijs 2014. Een gedeelde tweede plaats was het resultaat.

Moordtocht is het tweede boek van Wilma Wuite. Te koop in paperback (23,95 euro) en E-book (7,95 euro) bij Bol.com.

 


ROMAN:

Stefanie van Mol: Kies voor mij.

Jonathan werd reeds op jonge leeftijd gedwongen om harde keuzes te maken. Muziek of zijn familie. Tot op de dag van vandaag heeft hij nog steeds geen spijt van zijn keuze voor muziek. Hij had gezworen om zich nooit meer emotioneel te binden aan anderen. Maar wanneer een knaKies voor mijppe zwartharige dame in zijn armen valt, is hij op slag verloren. Hij wil haar en doet alles wat in zijn macht ligt om haar voor zich te winnen. Camille verloor enkele jaren geleden haar moeder aan kanker. Haar vader is het verlies nog niet te boven en verdrinkt zich in zijn werk. Net voor haar studies gaan beginnen gaat ze met haar beste vriendin Karen op vakantie. Daar laat ze zich volledig gaan en belandt op een rockconcert van Full Moon. Al van bij de eerste blik is ze helemaal in de ban van Jonathan alias Sticks, de drummer van de groep. Wie had ooit gedacht dat haar leven zo zou veranderen?

Stefanie van Mol is een Vlaamse schrijfster die debuteerde met de Verlangen-reeks. Kies voor mij is het eerste deel uit de Full Moon serie en is te koop als paperback (16,95 euro) en E-book (8,95 euro) bij Bol.com.

 


SCIENCE-FANTASY:

Ursula Visser: Het Atria Project.

Abby Ryan woont in Wilson, Zuid Australië. Wanneer haar vriendin Laura de Baron, Abby overtuigt een groep te ontmoeten die net als zij herinneringen uit een vorig leven kan zien, verandert hun bestaan drastisch. Ze zijn in gevaar: Het Atria Project is op zoek naar hen.

Wat begint als eeHet Atria Projectn reddingsactie om één van hun groepsleden te bevrijden, eindigt in een gevecht om te overleven. Abby en haar vrienden worden gevangen in een web van leugens, intriges en experimenten. Zullen ze ontsnappen van Atria, een planeet ver van de aarde?

Als het aan de soldaten van Het Atria Project ligt niet.

Ursula Visser (1968) is een Nederlandse schrijfster. Ze debuteerde in 2006 met het reisverhaal; Leven uit een Koffer.

Het Atria Project is het eerste deel van het tweeluik over Abby Ryan en is te koop als paperback (19,95 euro) en E-book (6,95 euro) bij Bol.com.